میخوام  یه داستان بگم روزی که منو مهران و سعید و محسن

که  هم رشته بودیم واز راهنمایی تا دانشگا با هم بودیم۴تا قرص خریدیم

سال ۷۶ بود نفری۲۵۰۰۰پول دادیم قرص زندگی بود  انگار دیروز بودسعید

عشقش بهش خیانت کردو تحمل نیاورد یه شب که تو پارک بودیم جلو همه

گفت کم اوردم دارم دق میکنم گفت حلالم کنین از هم جدا شدیم تا صبح مادرش

تلفن کرد به منو مهران گفت بیایین واسه خاک سپاری باورمون نشد سعید

قرصشو خورده بود یادم نمیره تا مدتی نمیتونستم حرف بزنم هممون داغون

بودیم و هستیم گذشت تاسال ۸۳ که محسن  هم بخاطر مشکلات کم اوردو

مادرش میگفت شبش همه رو شام برد بیرون صبح که بیدارش کردم بیدار نشد

یادم نمیره تو باغ رضوان تا صبح فرداش موندیمو گریه کردیمو  خاطراتمونو

تعریف میکردیم۲تا از ماها رفت من موندمو مهران.فکر کنم نوبت من شده

هر روزم سخترو بدتر روز قبل دیگه معنیه انتها رو فهمیدم فقط مونده جرات

که به زودی پیدا میکنم و .......

خیلی بار گناهم زیاده میدونم ولی موندنم فایده ای نداره مگه اینکه معجزه

بشه دوباره.

 کاش همون دفعه اول رفته بودم حالا میفهمم کم اوردن یعنی رفتن...............

حلالم کنین